الـرقیم

استقامت در مسیر انتظار

الـرقیم

استقامت در مسیر انتظار

الـرقیم

...................... هوالودود .....................

به پاتوق دلدادگی ها و دلباختگی های رئوف
خوش آمدید. این جا، پاتوقی هست برای
افروختن، سوختن و ساختن.

در پاتوق دلدادگی ها، نه حرف اضافه است
و نه جای گزافه. فقط مجالی هست بـرای
قلمی کردن برخی دانسته هـا و ندانسته هـا،
بر پایـۀ بایسته هـا و نبایسته هـا. کـه گاهی
در لفافـه می آید و گـاهی در تقابل با جهل و
خـرافه.

پاتوق دلباختگی ها نیز، فرصتی هست برای
مغازله و معـاشقه! امـا نه با پـرنسس هـای
بوالهوس و پر از خار و خس! بلکه با معشوقه
های پاک نفس و قدیس های پاکیزه از رجس
و هوس. آن ها که از طهارتِ وجودشان،
عرشیانِ بالانشین، سـر به مغـاکِ خـاک
می سـایند و فرشیانِ خاک آلوده، به مددِ
نفوس شان، بالِ عروج به افلاک می گشایند.

در این پاتوق، روزنـه ای باز است به گلشنِ
اندیشه ها و صدای حنجره ای طنین انـداز
است با بوی بنفشه ها!

فانوس حقایق این پاتوق نیز، با نـگـاهِ سرخِ
شقایق های این دیار مأنوس است و با
فرهنگِ سرخِ شهادت، پیوندی دیرینه دارد.

و این هم ذوق و شــوق و عقیــده و
آرمـان و آرزوی من با چند بیت شعر:

سحر خیزی:
دریاب اگر اهـل دلی، پیش تر از صبح
چون غنچۀ نشکفته نسیم سحری را

زندگی برای خدا:
شادم به مرگ خود که هلاک تو می‌شوم
با زندگی خــوشم کــه بمیـرم بــرای تو

تلاش:
از مـا ســراغ منــزل آســـودگی مجــو
چون باد، عمر ما به تکاپو گذشته است.

خطر کردن:
آسـودگی، مقـدمۀ خـوابِ غفلت است
کشتی، به موج خیزِ خطر می بریم ما

بار زندگی
زندگی با هوشیاری زیر گردون مشکل است
تا نگردی مست، این بار گران نتوان کشید

مهدویت:
درین ستمکده، آن شمع تیره روزم من
که انتظارِ نسیم سحر گداخت مرا

عشق:
سر و سامان بدهی یا سر و سامان ببری
قلب من سوی شما میل تپیدن دارد

مرگ سرخ:
درین بساط، به جز شربتِ شهادت نیست
مِی ای که تلخی مرگ از گلو تَوانَد شُست

محرم و عاشورا:
فیض ماه نو، ز شمشیر شهادت می برند
خون، حنای عید باشد کشتگان عشق را

خط شهادت:
گردن مکش ز تیغ شهادت که این زلال
از جویبار ساقی کوثر گذشته است.

امید:
نیستیم از جلوۀ باران رحمت نا امید،
نیمه بذری در زمین انتظار افشانده ایم


آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب

۲ مطلب در ۱ بهمن ۱۳۹۵ ثبت شده است

 

حادثۀ آتش سوزی ساختمان پلاسکو، آن قدر غم انگیز و جانگزا بود که بعضی از حاضران در صحنه، تاب دیدن آن را نداشتند. بعضی ها با دیدن شعله های بلندِ آتش، تا عمق جان سوختند، بعضی ها دیوانه وار فریاد می زدند، بعضی ها بیقرار اشک می ریختند، بعضی ها از ترس می گریختند، بعضی هم بهت زده شدند و از هوش رفتند!!

این حادثه بخودی خود، مثل خیلی از آتش سوزی های دیگر که اتفاق می افتد، ناگواری به همراه داشت. اما بدلیل ارتفاع آتش و محدودیتِ محل و ناموفق بودن عملیاتِ اطفای حریق و تعداد بالای تلفات، تلخیِ آن بیشتر احساس می شود!!

اما، حواشی این حادثه، تلخ تر و تأسف بار تر از خود حادثه است که بیشتر از حد معمول، جان و جگر انسان را می سوزاند. این تلخی ها به حدی وافر و سوزنده است که نمی شود آن را ندید و نمی شود از آن گذشت.

  • تلخی ناکارآمدی امکانات اطفاء حریق برای ساختمان های بلند مرتبه
  • تلخی ناکافی بودن ابزار و امکانات آتش نشانی.
  • تلخی ناهماهنگی در مدیریت بحران و ناهماهنگی در صحنۀ عملیات اجرایی.
  • تلخی ناهماهنگی دستگاه های ذیربط در استفاده از ظرفیت های موجود (مخصوصاً در ساعت های اولیه)
  • تلخی زورآزمایی موافقان و مخالفان شهردار تهران در ارائۀ خدمات.
  • تلخی امتیاز خواهی بعضی دست اندرکاران از شهرداری.
  • تلخی اولتیماتوم های احزاب علیه یکدیگر
  • تلخی انحراف ایجاد کردن دولتی ها در روند عملیات نجات.
  • تلخی تعلل مسئولان دولتی در به تأخیر انداختن عملیات آوار برداری...
  • تلخی اینکه هر سازمان ساز خودش را می زند و در صحنۀ عملیات از تصمیم مدیریت واحد طفره می رود. و ...

انتظار مردم این است که مسئولان و دست اندرکاران عزیز کشور، در حوادث مشابه، بازی های سیاسی را بزرگوارانه کنار بگذارند و شرایط را به نفع آسیب دیدگان تسهیل کنند. بزرگوارانه همت کنند و امکانات خود را بدور از منافع باندی و گروهی در جهت نجات مجروحین و مصدومین بکار اندازند و تبلیغات صنفی و گروکشی های حزبی را به وقت دیگری وا گذارند...

 

۱۶ نظر ۰۱ بهمن ۹۵ ، ۲۲:۴۴
رئوف

 

 

تمام صحنه های آتش سوزی ساختمان پلاسکو غم انگیز بود و جانگزا. از دیروز ظهر تا الآن هرچه دیدم، داغ بود و درد بود و آتش و دود!

خداوند جانباختگان حادثه را قرین رحمت کند و مصیبت دیدگان را صبوری عطا فرماید و تلاشگران مخلص را توانایی و توفیق دهاد..

 

کدام آتش زبان کرد این دعا در حق من یارب

که دامن هر که را سوزد، مرا آتش به جان گیرد!

 

 

تقدیم به آتش نشان های شجاع و با غیرت و تقدیم به خانواده های داغدارشان!

۷ نظر ۰۱ بهمن ۹۵ ، ۱۵:۴۸
رئوف