الـــرّقـــیـم

استقامت در مسیر انتظار
مشخصات بلاگ
الـــرّقـــیـم

...................... هوالودود .....................

به پاتوق دلدادگی ها و دلباختگی های رئوف
خوش آمدید. این جا، پاتوقی هست برای
افروختن، سوختن و ساختن.

در پاتوق دلدادگی ها، نه حرف اضافه است و نه
جای گزافه. فقط مجالی هست بـرای قلمی
کردن برخی دانسته هـا و ندانسته هـا بر پایـۀ
بایسته هـا و نبایسته هـا. کـه گاهی در لفافـه
می آید و گـاهی در تقابل با جهل و خـرافه.

پاتوق دلباختگی ها نیز، فرصتی هست برای
مغازله و معـاشقه! امـا نه با پـرنسس هـای
بوالهوس و پر از خار و خس! بلکه با معشوقه
های پاک نفس و قدیس های پاکیزه از رجس
و هوس. آن ها که از طهارتِ وجودشان،
عرشیانِ بالانشین، سـر به مغـاکِ خـاک
می سـایند و فرشیانِ خاک آلوده، به مددِ
نفوس شان، بالِ عروج به افلاک می گشایند.

در این پاتوق، روزنـه ای باز است به گلشنِ
اندیشه ها و صدای حنجره ای طنین انـداز
است با بوی بنفشه ها!

فانوس حقایق این پاتوق نیز، با نـگـاهِ سرخِ
شقایق های بزم عشق مأنوس است و با
فرهنگِ سرخِ شهادت، پیوندی دیرینه دارد.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

این هم ذوق و شــوق و عقیــده و آرمـان
و آرزوی نگارنده با چند بیت شعر:

سحر خیزی:
دریاب اگر اهـل دلی، پیش تر از صبح
چون غنچۀ نشکفته نسیم سحری را

زندگی برای خدا:
شادم به مرگ خود که هلاک تو می‌شوم
با زندگی خــوشم کــه بمیـرم بــرای تو

تلاش:
از مـا ســراغ منــزل آســـودگی مجــو
چون باد، عمر ما به تکاپو گذشته است.

خطر کردن:
آسـودگی، مقـدمۀ خـوابِ غفلت است
کشتی، به موج خیزِ خطر می بریم ما

بار زندگی:
زندگی با هوشیاری زیر گردون مشکل است
تا نگردی مست، این بار گران نتوان کشید

مهدویت:
درین ستمکده، آن شمع تیره روزم من
که انتظارِ نسیم سحر گداخت مرا

عشق:
سر و سامان بدهی یا سر و سامان ببری
قلب من سوی شما میل تپیدن دارد

مرگ سرخ:
درین بساط، به جز شربتِ شهادت نیست
مِی ای که تلخی مرگ از گلو تَوانَد شُست

محرم و عاشورا:
فیض ماه نو، ز شمشیر شهادت می برند
خون، حنای عید باشد کشتگان عشق را

خط شهادت:
گردن مکش ز تیغ شهادت که این زلال
از جویبار ساقی کوثر گذشته است.

امید:
نیستیم از جلوۀ باران رحمت نا امید،
نیمه بذری در زمین انتظار افشانده ایم

و ... و ...

۴ مطلب در شهریور ۱۳۹۸ ثبت شده است

دوشنبه, ۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ۰۷:۱۰ ب.ظ

نه هر آهی قبول افتد، نه هر اشکی اثر دارد...

کارهای ما به خودی خود نه کوچکند نه بزرگ. اما وقتی در قاب نیّت ها و انگیزه ها می نشینند، وزن و حجم می گیرند و قیمت و اندازه شون مشخص می شود...

مثلاً مرد مسلمانی را می بینیم که در رکاب رسول خدا جنگده و کشته هم شده، اما «قتیل الحمار» از آب در می آید. می دانید چرا؟ چون خدا در نیّت این مرد بینوا جایی نداشته است! در عوض کسی به امر خدا برای کسب روزی حلال و برای امرار معاش، تلاش می کند، اما در مقام مجاهد فی سبیل الله جای می گیرد!

یا کسی که فقط یک دانۀ خرما در راه خدا انفاق کرده، اما رسول خدا (ص) ثواب او را با کسی که خروار خروار آذوقه برای سپاه اسلام آورده، برابر و حتی بالاتر می داند...

و دیگر این که، خیلی از مسلمان ها در غزوۀ خندق، تحت فرماندهی رسول خدا شمشیر زدند، اما در این میان، فقط «ضربةُ علیٍ یوم الخندق افضل من عبادة الثقلین» می شود!

و این گونه است که کارهای به ظاهر نیک ما قابل سنجش و اندازه گیری نیستند، مگر با شاخص اخلاص و نیّت...

 

 

پ.ن: وَاتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ ابْنَیْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِمَا وَلَمْ یُتَقَبَّلْ مِنَ الْآخَرِ قَالَ لَأَقْتُلَنَّکَ قَالَ إِنَّمَا یَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِینَ.

 

 

 

۹ نظر ۲۵ شهریور ۹۸ ، ۱۹:۱۰
رئوف
يكشنبه, ۱۰ شهریور ۱۳۹۸، ۱۰:۰۷ ب.ظ

عاشورا، نمایش عطش و عشق!

یا اباعبدالله انّی سِلمٌ لِمَن سالمَکُم و حَربٌ لِمَن حاربَکُم الی یومِ القیامَه

۱۰ شهریور ۹۸ ، ۲۲:۰۷
رئوف
سه شنبه, ۵ شهریور ۱۳۹۸، ۱۰:۱۵ ب.ظ

مراقب آغازها باشیم.

شاید این یک قاعدۀ قطعی نباشد، اما تجربه ثابت کرده است که «چگونگی شروع هر کاری، می تواند نشان دهندۀ چگونگی پایان آن کار باشد» این قاعده اگرچه قابل تعمیم نیست، ولی در مسائل خانوادگی و در روابط همسران، نمی شود آن را نادیده گرفت.

مثلاً وقتی در روابط بین زن و شوهر، مسئله ای اتفاق می افتد، نوع گفتار و رفتار اولیۀ زوجین و جنس دیالوگِ اولیۀ آنها، بسیار مهم و تعیین کننده است. به گونه ای که از همان برخورد یا گفتگوی اولیه می شود فهمید که این شروع، چه پایانی خواهد داشت. آیا به خیر می گذرد یا به کدورت و درگیری و خصومت می انجامد؟

این روزها پرونده های طلاق در دادگاههای خانواده، پر است از این آغازهای بد فرجام. پر است از اختلاف هایی که شروع آن با گفتگوهای غیر صمیمی و با رد و بدل کردن واژه های خالی از محبت رقم خورده است. جوری که همین آغازها در مراحل بعد به بدبینی و لج بازی و بی مهری طرفین منجر شده و بعد هم با رفتارهای خشن و منزجر کننده ادامه یافته و در نهایت منتهی به جدایی شده و داغ طلاق را بر پیشانی خانواده های محترم نشانده است.

 

+ تلاش کنیم در روابط روزمره نسبت به هم خوشبین باشیم و در گفتگوهای خانوادگی، از واژه های لطیف، زیبا و محبت آمیز استفاده کنیم.

 

++ گل لبخند معجزه می کند. هیچ وقت آن را از یکدیگر دریغ نکنیم...

 

 

۱۳ نظر ۰۵ شهریور ۹۸ ، ۲۲:۱۵
رئوف
شنبه, ۲ شهریور ۱۳۹۸، ۱۰:۰۲ ب.ظ

قظار حرامخواری در ایستگاه مکافات.

 

وقتی دموکراسی بی ریشه، بر کرسی اندیشه می نشیند؛

ماهی ها در حوضِ خوضِ بیکاری، هی هی می کنند.

و قورباغه ها در مُردابِ ولنگاری، ابو عطا می خوانند!

.

.

دیروز، قطار حرامخواری را دیدم که در ایستگاه مکافات توقف کرده بود.

و دموکرات زادگان هزار پیشه را دیدم که چشم حیرتشان، پشت واژه های تأسف، پُف کرده بود...

 

 

پ.ن: خدا کند دستگاه قضایی در مبارزه با مفسدان سیاسی و اقتصادی کوتاه نیاید...

 

 

 

۷ نظر ۰۲ شهریور ۹۸ ، ۲۲:۰۲
رئوف